Onlangs schreef ik een stuk over het 75-jarig bestaan van de Plato Group, waar Ton L\u00f6bker vertelde dat een stichting bepaalt waar een belangrijk deel van de winst van de Plato Group heengaat. Tijdens het afscheid van Ton ontmoette ik een van de beheerders van deze stichting en werd ik ge\u00efnspireerd door dit mooie initiatief.<\/p>\n
Een stap verder is steward-ownership, waarbij de aandelen van het bedrijf worden ondergebracht in een stichting. Dat betekent dat een bedrijf feitelijk \u2018van zichzelf\u2019 wordt. Dit bedrijfsmodel sluit winstmaximalisatie uit en richt zich vooral op de sociale missie van een bedrijf. De winst mag, zoals voor stichtingen wordt voorgeschreven, niet worden uitgekeerd aan bestuurders, maar alleen worden besteed aan het realiseren van de inhoudelijke doelen van het bedrijf. Bestuurders hebben in deze context de rol van \u2018stewards\u2019 (lees begeleiders of beheerders). Dat is een contrast met traditionele bedrijfsmodellen, waarbij de winst van een bedrijf naar de aandeelhouders gaat.<\/p>\n
In onze branche zijn er bij mijn weten nog geen bedrijven die met\u00a0steward-ownership\u00a0werken. Bekende bedrijven die\u00a0steward-owned<\/em>\u00a0zijn, zijn elektronicaproducent Bosch, pretpark De Efteling en Triodos Bank.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Onlangs schreef ik een stuk over het 75-jarig bestaan van de Plato Group, waar Ton L\u00f6bker vertelde dat een stichting bepaalt waar een belangrijk deel van de winst van de Plato Group heengaat. Tijdens het afscheid van Ton ontmoette ik een van de beheerders van deze stichting en werd ik ge\u00efnspireerd door dit mooie initiatief. Een stap verder is steward-ownership, waarbij de aandelen van het bedrijf worden ondergebracht in een stichting. Dat betekent dat een […]<\/p>\n